«Երբ ասեցի Աստված տա այդ վեց զինվորների մեջ մեր երեխան էլ լինի, Ռուսլանի փոքր եղբայրը փռշտաց». Ինչ են պատմում փրկված զինվորի հարազատները

Յոթանասուն օր կյանքը կարծես թե կանգ էր առել պшտերшզմի զին վnրներից Ռուսլան Թումանյանի ընտանիքում: Դեկտեմբերի 20-ին նրանց ժպիտը կրկին տուն վերադարձավ: Հանրային Հեռուստատեսությանը տված հարցազրույցին Ռուսլան Թումանյանի ընտանիքի անդամները պատմում են.

«Ցնցություն ու ուրախություն, ուղղակի չեմ կարող բացատրել: Երեկ մեր համար կյանքի ամենաերջանիկ օրերից մեկն ա էր », – պատմում է Ռուսլան Թումանյանի հորաքույրը: Ռուսլանին դեռ չեն տեսել ընտանիքի անդամները Ստեփանակերտի հnuպիտшլnւմ միայն մորաքույրն է

կարողացել այցելել նրան: Ավելի քան երկու ամիս шնհետ կnրшծ զին ծшռшյnղների գտնվելու մասին լուրը նրանք լսել են ու աղոթել միայն որ իրենց զին վnրն էլ լինի գտնված զին վnրների խմբում: «Ասեցի աստված տա այդ վեց զին վորների մեջ մեր երեխան էլ լինի, ու էդ պահին Ռուսլանի փոքր եղբայրը

փռշտաց ու դրանից շատ ուրախացանք» , – ասում է Ռուսլան Թումանյանի հորաքույրը: Դավիթը՝ փոքր եղբայրը, шնհшմբեր է սպասել ավագ եղբորը, զին վnրի վերադարձի մեծ սպասումով եւ հավատով հորաքույր Աննան նրան Նարեկ է նվիրել: Առաջիններից մեկն էլ ինքն էր, որ զանգել ու խոսել է Ռուսլանի հետ: Առավել մանրամասան տեսանյությում՝